WINYAN TAPIKA / WAKAN WAC’IPI

DE / LA SOCIETY


Home Sotka Yuha Ska Yuha Winyan Tapika / Wakan Wac'ipi Information Books & Movies myths and legends Lakota Games  herbes and recipes workshops Information for new members Bisonfarm and museum Gallerie agenda re-enactment in Belgium Links  Contact Indian Festival Recogne


Winyan Tapika, of de goede vrouwen, zo noemde men elke verbintenis tussen vrouwen die nog ongehuwd waren, en maagd. Deze Society zou in het midden van de 18de eeuw ontstaan zijn en werd als heilig beschouwd.


In later jaren noemde men hen ook Wakan Wac'ipi' en van toen af hadden alle vrouwen toegang voor zover deze aan de kuisheidsidealen van dit genootschap beantwoorden. Daaronder verstond men niet enkel de status van maagden maar ook de onbesproken levenswandel die gehuwde vrouwen dienden te volgen. Gelooft men hun mythologie, dan zouden deze vrouwen in dromen voorgehouden worden om hun zuiverheid te bewaren.


Waarom kozen wij voor deze society? Lakota vrouwen traden toe tot societies volgens hun capaciteiten en handigvaardigheden. Een Lakota Vrouw kon lid zijn van meerdere Society's. Mede doordat we met een kleine groep zijn en ieder wel iets goed in zich heeft opteerden wij voor de Goede Vrouwen Society.


Het voorbeeld van deze Society kwam van meer noordelijk en oostelijke stammen zoals de Dakota. Naar het oordeel van de etnoloog Riggs komt hun oorsprong van de Midewin der centrale Anglonkinstammen.


De leiding van deze Vrouwen Society bestond uit

2 aanvoersters

1 pijpbewaarster

2 trommelbezitsters

2 Ratelbezitsters


Deze Society bezat twee trommels, vermoedelijk handtrommels, die nochtans volgens de regels van de Teton niet door vrouwen mochten gebruikt worden. Daarom is het aan te nemen dat tijdens het zingen deze trommels door mannelijke zangers bediend werden, die dan ook daadwerkelijk aan het gezang meededen.


De vrouwen van dit gezelschap bezaten ook een eigen tipi, waarin zij altijd de achterzijde van de vloer met salie bedekten. Deze salie zou het rein houden van de behuizing symboliseren.


Bij feestelijke aangelegenheden droegen alle societyleden lederen kleding en lieten ze hun haren lang en vrij hangen. Bovendien droegen ze allen bij hun feestkleding een hoofdband gemaakt van ottervel met aan de voorzijde twee gekruiste adelaarsveren.


Naar aangeven van indaanse informanten zou deze groep ook daadkrachtig aan de zonnedansfeesten hebben deelgenomen. Binnen de stamgemeenschap zou deze society groot aanzien hebben genoten en zij moesten daarom soms cultuur belangrijke voorwerpen in bewaring nemen. Daaronder bevonden zich voorwerpen die gebruikt werden door sjamanen in bepaalde ceremonien, alsook voorwerpen van lieden die in het bezit waren van heilige bundels.


Zij hadden vele traditionele dansen, een van de dansen noemde men de verfrissingsdans waarbij thee werd gedronken, een andere dans was de artisjokken dans, waar men op een eigenaardige huppelbeweging danste. De overlevering stelt dat deze dans werd uitgevonden door o.m. de spin.


De leden van de society droegen ook beschilderingen die er als volgt uitzagen:

Armen, handen en aangezicht waren gans met rode verf beschilderd

op het voorhoofd, de kin en op iedere wang werd een punt van blauwe verf aangebracht, dikwijls spreekt men ook van een blauwe zig-zag lijn op de wangen


De Winyan Tapika hadden ook hun eigen rituelen, maar zoals reeds eerder vermeld is dit een onderdeel waar wij ons uit respect voor de Amerikaanse Indianen niet mee bezig houden. Rituelen zijn zeer heilig en moeten volgens bepaalde methodes uitgevoerd worden die wij als re-enacters nooit kunnen uitvoeren om de eenvoudige reden dat wij indianisten zijn en geen Native Americans. Over rituelen zullen wij het dan ook niet hebben op deze site.


bron: Indianer Magazin - Frauenbunde bei den amerikanischen Ureinwohnern


Ludo Van den Bussche - Sunkmanitu Tanka Okolaya

Ex First Chief van de Sotka Yuha Warrior Society

Member of the Ska Yuha Society